Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

verhalen en gedichten Rina


Een vriend

is iemand die je zegt
ik heb een boot
heb jij een droom?

een vriend
is iemand die je zegt
ik heb een droom
heb jij een boot?
 
een vriend
is iemand
waar je altijd
wel hij vaart.
 
Eugeen Laridon
 
ingezonden door Rina

De winter is bijna gedaan,
een nieuw seizoen komt eraan.

Het is weer langer dag
op ons gezicht verschijnt een lach.

Planten komen tot leven,
blij dit ieder jaar te mogen beleven.

De bloemen geven ons heerlijke geuren,
en een landschap met schitterende kleuren.

T.T

ingezonden door Rina


Liefde kun je niet verdelen
in liefde zus en liefde zo
Zij kent geen rangen en geen standen
zij kent geen level, geen niveau
Je kunt er niet mee marchanderen
zij is geen loterij, geen spel
Je kunt haar niet organiseren
zij is er niet of is er wel.

Toon Hermans

ingezonden door Rina


Onder golven bedolven
door jou
jij volle maan
vol van licht
in het donker

zie ik je staan
van het westen en noorden

oosten en zuiden
zo puur
zal jij daar ook schijnen
jij lichtvolle maan
jou serene schoonheid 

stralend gericht
zo net voor het slapen gaan
wat ben je toch mooi
een pracht gezicht

ingezonden door Rina


Woorden kunnen ook een verbodsteken zijn,
een hangslot, een oorveeg, een koude douche,
tocht die het kaarslicht dooft,
een barstende zeepbel.

 
Ik zou graag woorden vinden,
die verder helpen, die verbinding scheppen,
die ontsluiten, die niet kwetsen,
die verwarmen, die angst verdrijven,
woorden waarop men kan vertrouwen.
 
 Uit het boek
“Het leven heeft veel kleuren”

ingezonden door Rina


 De vraag is
of ze in haar groei
steeds opener, steeds vrijer,
steeds vriendelijker, steeds warmer en milder,
steeds aangenamer wordt;
of dat ze steeds bekrompener,
steeds slechter en ruwer,
steeds armzaliger en banaler wordt.

Dat is het grote, boeiende
en mooie avontuur van de liefde.
 
 
Peter Lippert
 
 
 

De zee
Altijd hetzelfde,
Overal anders

De wijze zoals ze haar eigen gang gaat,
zoals ze de meeuwen op haar handen draagt
Met het eeuwige leven in zichzelf verborgen,
de geheimen, die zich tot haar dansen bedwingen

En toch die diepe kilte in haar hart
Het is gewoon pure magie,
onvervalste waarheid, die niet toonbaar is voor de realiteit
Ze zal voor altijd haar geheimen laten mee deinzen in de golven,
de golven van het leven


Wist je dat er parels zijn
en grote diamanten
dat er ook saffieren zijn
en prachtige briljanten
zo stralend als het zonlicht
op een bruisende fontein
maar nooit zo prachtig als jouw
lieve ogen kunnen zijn

(Uit: Omdat je zo lief bent)
 
 
 

December
houdt de nachten in zijn greep,
terwijl men in helverlichte straten
de rilling van ijzige koude trotseert.
 

Binnen in de huizen,
bij de gloed van de kachels,
worden oude verhalen opgefrist.
Midden in de betovering
van een wit sneeuwtapijt
bedelen hongerig vogels
om wat voedsel.
De winter mag nu komen.
(Jozef Vandromme )
ingezonden door Rina

 

Sneeuw

Het wit.
Onhoorbaar is het wit.
Slechts wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het wit.

Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.


(uit: Bladstil)

 ingezonden door Rina

 

 


 

De herfst. 

Over naakte velden
trekken zwarte kraaien
sporen van een voorbije zomer.

Langs vergeten oevers
streelt de wind
de laatste zomeruren.
 
Bij het smeulend haardvuur
treur ik
om het voorbije…
 
Jozef Vandromme

 

 

 

 

 

 

 

Niet de lente, noch de zomer,
maakt van mij
de diepe dromer,
maar de herfst, de rijke tijd
waarin vele vrucht voldragen
en volgroeid – mond en magen
vult en voedt,
verblijdt en goed
de toekomst tegemoet
ziet om de volle schuren…

Winter mag straks eindloos duren:
de herfst die kilte en honger tart
verijkt, vervuld mijn hunkerend hart.
 
Jos Monballyu
 

Ik wil alleen zijn met de zee
ik wil alleen zijn met het strand
ik wil mijn ziel wat laten varen
niet mijn lijf en mijn verstand

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee ik weet het zeker
dat ze weet wat ik bedoel

Ik wil alleen zijn met de golven
ik wil alleen zijn met de lucht
ik wil luist'ren naar mijn adem
ik wil luist'ren naar mijn zucht

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker
zal mijn zwijgen wel verstaan

(Toon Hermans)


 
Gelukkig is iemand die zaait en plant,
alhoewel hij niet zeker is
of hij ooit zal oogsten.
Gelukkig is iemand die bemint,
altijd weer bemint.
Gelukkig is iemand die zijn geluk
met anderen deelt.
Gelukkig is iemand die gelooft
dat het in het leven nooit te laat is
om opnieuw te beginnen.
Gelukkig is iemand die bij het afscheid
van zijn leven kan zeggen:
'Het was goed zoals het was,
het was het leven waard'.

Bomen


 

als ik de bomen zie
gemaakt van hetzelfde leven
maar dan met stam en tak en twijgen
als ik de bomen zie
dan luister 'k altijd even
naar hun fantastisch zwijgen

ik heb de storm zien komen
hij sloeg ze half kapot
verstild zag ik ze dromen
of dansen, zomerzot
 
ik zag hun angstig beven
in donker en in licht
en zie mijn eigen leven
in hun verweerd gezicht

o Morgenstond, uw blij gelaat,
na lang getreur, mij hopen laat
dat eindlijk eens een enklen dag
ik, vrij en vroo, u groeten mag!
Komt hier en straalt mijn hert en zin,
mijn lijf en ziel uw blijdschap in,
en duwt mij, zucht- en klagens moe,
de diepe en duistre wonden toe!
o Zoet genot, vol zaligheid,
zoo laat gevoeld, zoo lang verbeid,
o morgenstond, vol hemeldrank,
verblijft... al ware 't hier eeuwig lang!
G.Gezelle

Elke dag

 elke dag is er één,
elke dag is uniek,
de een is een put
en de andere een piek. 

gun elke dag
zijn eigen gezicht,
de ene is open,
de and’re is dicht.
 
de een is perfect
en de ander van slag,
je maakt van een put
nóóit een piek van ’n dag.

Toon Hermans

 



 
De zee

Uren zou ik er rond kunnen dwalen
Turen tot er niets meer valt te zien

Kijken naar de mooie golven
Terwijl de zon onder gaat
En weer een dag achter zich laat

Lekker zitten in het zand
Kijken waar elke golf strand

Daar geniet ik nou zo van
Luisteren naar wat de natuur je brengt
Wat mooi dat zoiets kan

Omhoog